#Kavita by Mainudeen Kohri

बेटी री ओळू
~~~~
डब डब आंखय्यां भर आवै ।
जद ओळ्यूं थारी आवै ।।
परदेसां पर बस होय ।
मावड़ थारी बैठी रोय ।।

म्हारै काळजियै री कोर ।
मालिक पर नीं चालै जोर ।।
तनैं पाळी घणै लाडै कोड ।
बेटी चाली पिवरियो छोड़ ।।

माँ री ममता हीलोळा लेवै ।
बाई रो सन्देसो कुण देवै ।।
थारी ओळ्यूं घणी आवै ।
थारी सहेल्यां तनैं चावै ।।

बेटी म्हारी सायर घणी ।
गुण ग्यान सूं सराइजै घणी ।।
सासू तो माटी री बुरी ।
नणदां घणी है छप्पन छुरी ।

आज सुणै जद तूं गाळी ।
घणै कोड सूं तनैं पाळी ।।
घर – घराणों नां लज्जाई ।
परदेसां बसै लाडेसर बाई ।।

देज – लेज री बीमारी सूं ।
रिस्तां में पिसीजै तूं म्हारी ।।
धन रा भूखा अ भेड़िया ।
उंधा – सुंधा मारै अ गेडिया ।।

बेटी री मायड़ आंख्यां भरै ।
छाती पर जाणैं पत्थर धरै ।।
घणों निमाणों बेटी रो धन ।
मानैं नीं मां – बाप रो मन ।।

मईनुदीन कोहरी
“नाचीज़ बीकानेरी ”
मोहल्ला कोहरियान् बीकानेर
मो. 9680868028

Leave a Reply

Your email address will not be published.